บทที่ 67 คุณเป็นของผมคนเดียว

“คุณณภัทร!” นาวินเดินเข้ามาหาณภัทรในห้องทำงาน แววตาของเขาฉายชัดถึงความเกรี้ยวกราด

“มีอะไร”

“ทำไมถึงทำแบบนี้” เขาถามต่อ แววตาลุกโชนด้วยความโกรธเคือง

“ทำแบบไหน”

“ยังจะมาถามผมอีกเหรอว่าทำแบบไหน ก็เรื่องช่อดอกไม้ที่คุณเอาไปให้โณไง” เขาเดินเข้าไปที่โต๊ะทำงาน เท้าแขนทั้งสองข้างลงบนโต๊ะทำงานณภัทรอย่างไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ